MiCA, DORA, η Πράξη για την ΤΝ και NIS2: Πώς το κανονιστικό πλαίσιο της ΕΕ διώχνει τις νεοφυείς επιχειρήσεις και τις μικρές εταιρείες από την Ευρώπη

Βιοπορίζομαι από τη νομοθεσία της ΕΕ. Οι πελάτες απευθύνονται σε εμάς επειδή το MiCA, οι κανόνες κατά της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και το υπόλοιπο ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο είναι υπερβολικά σύνθετα για να τα διαχειριστούν μόνοι τους, και τα διαχειριζόμαστε για λογαριασμό τους. Επομένως, αυτό δεν είναι παράπονο κάποιου που ζημιώνεται όταν οι Βρυξέλλες θεσπίζουν νέο νόμο. Αν μη τι άλλο, εγώ κερδίζω.

Κι όμως, εξετάζοντας όσα έχουν επιβληθεί στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (SMEs) τα τελευταία χρόνια, θεωρώ ότι η Ευρώπη κάνει λάθος. Δεν πρόκειται για μία κακογραμμένη πράξη. Πρόκειται για το άθροισμα όλων τους, την ταχύτητα με την οποία η ΕΕ διορθώνει τον εαυτό της και το γεγονός ότι ο λογαριασμός καταλήγει στις εταιρείες που είναι λιγότερο ικανές να τον πληρώσουν. Η θέση μας για τη ρύθμιση της ΤΝ ειδικότερα αναλύεται σε ξεχωριστό κείμενο· το παρόν αφορά το μοτίβο σε ολόκληρο το κανονιστικό πλαίσιο.

Ένα Επίπεδο Πάνω από το Άλλο

Αυτά ζητά πλέον η νομοθεσία της ΕΕ από μια ευρωπαϊκή εταιρεία, ανάλογα με τη δραστηριότητά της.

• GDPR για οποιονδήποτε διατηρεί προσωπικά δεδομένα.
• Η Πράξη για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες και η Πράξη για τις Ψηφιακές Αγορές για διαδικτυακές πλατφόρμες και αγορές.
• Η Πράξη για τα Δεδομένα για συνδεδεμένες συσκευές και συμβάσεις cloud.
• NIS2 και η Πράξη για την Κυβερνοανθεκτικότητα για την κυβερνοασφάλεια και προϊόντα με ενσωματωμένο λογισμικό.
• MiCA για υπηρεσίες κρυπτοστοιχείων.
• DORA για τράπεζες, εταιρείες πληρωμών και κρυπτονομισμάτων, καθώς και τους προμηθευτές IT που τις εξυπηρετούν.
• Η Πράξη για την ΤΝ για όποιον δημιουργεί συστήματα ΤΝ ή τα χρησιμοποιεί στην επιχείρησή του.
• Ο νέος Κανονισμός AML με εποπτική αρχή σε επίπεδο ΕΕ, την AMLA.
• eIDAS 2.0 με τα πορτοφόλια ψηφιακής ταυτότητάς του.
• Υποχρεώσεις αναφοράς για μεταφορές κρυπτονομισμάτων (ο κανόνας ταξιδιού), φορολογικά δεδομένα κρυπτονομισμάτων (DAC8), βιωσιμότητα (CSRD) και αλυσίδες εφοδιασμού (CSDDD).

Καμία από αυτές δεν είναι ασήμαντη. Η καθεμία έχει τους δικούς της ορισμούς, έντυπα, επόπτη και πρόστιμα. Μια fintech με δώδεκα εργαζομένους μπορεί να υπάγεται σε πέντε ή έξι από αυτές ταυτόχρονα.

Κάθε Νόμος Δικαιολογείται. Το Σωρευμένο Βάρος Όχι

Μεμονωμένα, καθένας από αυτούς τους νόμους απαντά σε πραγματικό ζήτημα. Τα χρήματα των πελατών δεν πρέπει να εξαφανίζονται όταν καταρρέει ένα ανταλλακτήριο κρυπτονομισμάτων, μια τράπεζα δεν πρέπει να παύει να λειτουργεί επειδή ο πάροχος cloud είχε μια κακή νύχτα, και κανείς δεν θέλει λογισμικό να αποφασίζει ποιος θα λάβει δάνειο χωρίς άνθρωπο που να μπορεί να ελέγξει το αποτέλεσμα. Αν επιχειρηματολογήσετε κατά οποιουδήποτε από αυτούς τους νόμους μεμονωμένα, χάνετε — όπως πρέπει.

Το πρόβλημα είναι το άθροισμα και το πρόβλημα είναι ο χρόνος. Η Επιτροπή πρότεινε την Πράξη για την ΤΝ τον Απρίλιο του 2021 και η ΕΕ την ενέκρινε το 2024. Οι κύριοι κανόνες της για ΤΝ υψηλού κινδύνου, όπως συστήματα που χρησιμοποιούνται σε προσλήψεις, πιστοληπτική βαθμολόγηση ή εκπαίδευση, επρόκειτο να εφαρμοστούν στις 2 Αυγούστου 2026. Τον Ιούλιο του 2026, λίγες εβδομάδες πριν από την ημερομηνία αυτή, η ΕΕ εξέδωσε μια διόρθωση που ονομάζεται Ψηφιακό Omnibus για την ΤΝ. Μετέθεσε τους κανόνες στον Δεκέμβριο του 2027 και στον Αύγουστο του 2028 για ΤΝ ενσωματωμένη σε ρυθμιζόμενα προϊόντα. Ο επίσημος λόγος ήταν ότι τα τεχνικά πρότυπα και οι εθνικοί επόπτες δεν ήταν έτοιμοι. Πέντε χρόνια μετά την πρόταση, δεν υπήρχε ο μηχανισμός που προοριζόταν να επιβάλει τον νόμο. Οι εταιρείες που είχαν αφιερώσει δύο χρόνια προετοιμαζόμενες για τον Αύγουστο, προετοιμάζονταν για ημερομηνία που μετακινήθηκε.

Αυτό σημαίνει στην πράξη η βραδύτητα. Οι νόμοι έρχονται. Οι διορθώσεις έρχονται δύο ή τρία χρόνια αφότου όλοι μπορούν να δουν το πρόβλημα, με τη μορφή ενός ακόμη κανονισμού.

Γιατί οι Ίδιοι Κανόνες Κοστίζουν Περισσότερο σε Μια Μικρή Επιχείρηση

Αυτό είναι το σημείο που με ενοχλεί περισσότερο. Το κόστος συμμόρφωσης ελάχιστα εξαρτάται από το μέγεθος της εταιρείας. Ένα εγχειρίδιο πολιτικών, ένα μητρώο προμηθευτών IT, μια διαδικασία αναφοράς περιστατικών, ένας εξωτερικός έλεγχος, μια αίτηση άδειας: όλα αυτά κοστίζουν περίπου το ίδιο είτε εξυπηρετείτε 50 πελάτες είτε 5 εκατομμύρια.

Το DORA είναι η σαφέστερη περίπτωση. Στην έρευνα της Deloitte σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα 28 ευρωπαϊκών χωρών, που δημοσιεύθηκε τον Μάρτιο του 2025, περίπου τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων ανέμεναν να δαπανήσουν μεταξύ €2 εκατομμυρίων και €5 εκατομμυρίων για συμμόρφωση, ενώ μόνον ένας στους δέκα ανέμενε να παραμείνει κάτω από €2 εκατομμύρια. Μια μεγάλη τράπεζα το απορροφά. Ένα ίδρυμα πληρωμών με είκοσι εργαζομένους δεν μπορεί, και για τις μικρότερες εταιρείες ο λογαριασμός συμμόρφωσης μπορεί να υπερβαίνει την αξία που έχει γι’ αυτές η αγορά της ΕΕ.

Το MiCA αφηγείται την ίδια ιστορία με αριθμούς. Πριν από το MiCA, σύμφωνα με καταμετρήσεις του κλάδου, περισσότερες από χίλιες εταιρείες κατείχαν εθνικές εγγραφές κρυπτονομισμάτων σε ολόκληρη την ΕΕ. Η μεταβατική περίοδος έληξε την 1 Ιουλίου 2026 και έως τον Οκτώβριο του 2026 το μητρώο της ESMA περιλάμβανε περίπου 370 αδειοδοτημένους παρόχους. Ορισμένες από τις εταιρείες που έλειπαν έπρεπε να αποχωρήσουν. Πολλές άλλες ήταν μικρές, τοπικές και νόμιμες, και αποχώρησαν επειδή μια άδεια MiCA (έγκριση CASP) κοστίζει εξαψήφια ποσά σε συμβούλους, κεφάλαιο και χρόνο διοίκησης, που ένα ανταλλακτήριο με δύο ιδρυτές δεν διαθέτει. Έχω εξετάσει ξεχωριστά τι έκανε το MiCA στις ευρωπαϊκές νεοφυείς επιχειρήσεις κρυπτονομισμάτων· εδώ αποτελεί ένα παράδειγμα ενός ευρύτερου μοτίβου.

Οι μεγάλοι παίκτες σπάνια διαμαρτύρονται. Για έναν καλά χρηματοδοτούμενο υφιστάμενο παίκτη, κάθε νέα πράξη είναι τάφρος: η ομάδα συμμόρφωσης υπάρχει ήδη, οι δικηγόροι αμείβονται με πάγια και κάθε νέος κανόνας αυξάνει το τίμημα εισόδου για όποιον θέλει να ανταγωνιστεί. Η ρύθμιση που συντάχθηκε για να προστατεύει τους καταναλωτές καταλήγει να προστατεύει το μερίδιο αγοράς.

Πού Πηγαίνουν οι Ιδρυτές

Οι νεοφυείς επιχειρήσεις είναι κινητές με τρόπο που οι τράπεζες δεν είναι. Ένας ιδρυτής με μια ιδέα και έναν φορητό υπολογιστή συγκρίνει χώρες όπως οι υπόλοιποι συγκρίνουμε πτήσεις. Όταν η Apple και η Meta αποφάσισαν το 2024 να μη διαθέσουν νέες λειτουργίες ΤΝ σε χρήστες της ΕΕ, επικαλούμενες την Πράξη για τις Ψηφιακές Αγορές και ένα «απρόβλεπτο» ρυθμιστικό περιβάλλον, οι τίτλοι αφορούσαν δύο κολοσσούς. Η πιο αθόρυβη επίδραση αφορούσε κάθε Ευρωπαίο προγραμματιστή που ήθελε να αναπτύξει πάνω σε αυτά τα μοντέλα και τώρα έπρεπε να περιμένει ή να μετακινηθεί.

Στη δική μου εργασία το μοτίβο είναι λιγότερο δραματικό αλλά εξίσου σταθερό. Το ερώτημα των ιδρυτών έχει μετατοπιστεί από το «μπορούμε να λάβουμε άδεια στην Εσθονία;» στο «αξίζει καθόλου μια ευρωπαϊκή άδεια σε σύγκριση με το Ντουμπάι, τη Σιγκαπούρη ή μια πολιτεία των ΗΠΑ;». Πριν από λίγα χρόνια το δεύτερο ερώτημα ήταν σπάνιο. Σήμερα είναι συνηθισμένο και δεν μπορώ πάντοτε να τους μεταπείσω.

Οι αριθμοί λένε το ίδιο. Μελέτη της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο του 2026 διαπίστωσε ότι, μεταξύ 2008 και 2021, σχεδόν το 30% των ευρωπαϊκών unicorns, νεοφυών επιχειρήσεων με αποτίμηση άνω του $1 δισ., μετέφεραν την έδρα τους εκτός ΕΕ. Οι περισσότερες πήγαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, με την ψηφιακή τεχνολογία, το AI και τη βιοτεχνολογία να πρωτοστατούν. Ο Μάριο Ντράγκι είπε τα υπόλοιπα στην έκθεσή του για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα τον Σεπτέμβριο του 2024: ο κανονιστικός φόρτος επιβάλλει υπερβολικούς περιορισμούς στην καινοτομία και δυσχεραίνει την ανάπτυξη των νεοφυών επιχειρήσεων. Δύο χρόνια αργότερα, σύμφωνα με την καταμέτρηση του Παρατηρητηρίου Draghi του European Policy Innovation Council, μόνο το 16% των μέτρων που παρακολουθεί είχε εφαρμοστεί πλήρως. Η διάγνωση είναι αποδεκτή. Η θεραπεία είναι αργή.

Γιατί το Ταλίν Δεν Μπορεί να Διορθώσει Ό,τι Έγραψαν οι Βρυξέλλες

Η Εσθονία είναι καλό μέρος για να το παρακολουθεί κανείς αυτό. Είναι μικρή, ψηφιακή και γενικά συνετή ως προς τις επιχειρήσεις. Σε αυτό το ζήτημα είναι επίσης σχεδόν ανίσχυρη.

Το MiCA, το DORA και η Πράξη για την ΤΝ είναι κανονισμοί, όχι οδηγίες. Μια οδηγία θέτει στόχο και επιτρέπει σε κάθε χώρα να θεσπίσει τον δικό της νόμο· ένας κανονισμός εφαρμόζεται λέξη προς λέξη σε κάθε κράτος μέλος και κανένα κοινοβούλιο στο Ταλίν, το Βίλνιους ή τη Λισαβόνα δεν μπορεί να μετριάσει ούτε ένα άρθρο. Το εθνικό περιθώριο λειτουργεί μόνο προς μία κατεύθυνση: μια χώρα μπορεί πάντα να είναι αυστηρότερη από τις Βρυξέλλες, αλλά δεν μπορεί να είναι ηπιότερη.

Επομένως, όταν ένας ιδρυτής μου λέει ότι η Εσθονία πρέπει «απλώς να το διορθώσει», πρέπει να εξηγήσω ότι η διόρθωση ανήκει σε 27 κυβερνήσεις, μια Επιτροπή, ένα Κοινοβούλιο και έναν νομοθετικό κύκλο που μετριέται σε χρόνια. Από την αρχή του 2025 η Επιτροπή έχει καταθέσει δώδεκα πακέτα «omnibus», καθένα από τα οποία τροποποιεί πολλούς νόμους ταυτόχρονα, και υποσχέθηκε να μειώσει το διοικητικό βάρος κατά τουλάχιστον 25%, και κατά 35% για τις SMEs, πριν από το τέλος της θητείας της. Οι επιχειρηματικές ενώσεις λένε ότι το αποτέλεσμα έως τώρα δεν πλησιάζει καν αυτά τα ποσοστά. Τις πιστεύω, επειδή διαβάζω τα κείμενα.

Η Ευρώπη Μειώνει τον Δικό της Κίνδυνο

Όποιος έχει συνεργαστεί με τράπεζα τα τελευταία χρόνια γνωρίζει τον όρο απομείωση κινδύνου. Ένας πελάτης φαίνεται ελαφρώς ασυνήθιστος, το κόστος παρακολούθησής του υπερβαίνει τις αμοιβές που πληρώνει και ο λογαριασμός κλείνει. Χωρίς απάτη, χωρίς παράβαση, απλώς μια φθηνότερη απόφαση για την τράπεζα. Ο πελάτης αναζητά άλλη τράπεζα, συχνά σε άλλη χώρα, και η αναφορά κινδύνου της τράπεζας φαίνεται καλύτερη από πριν.

Όλο και περισσότερο θεωρώ ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει το ίδιο με ολόκληρους κλάδους. Τα κρυπτονομίσματα έμοιαζαν επικίνδυνα, οπότε η Ευρώπη δημιούργησε το MiCA και είδε τις περισσότερες εθνικά εγγεγραμμένες εταιρείες να αποχωρούν. Η ΤΝ μοιάζει επικίνδυνη, οπότε η Ευρώπη έγραψε τον πρώτο ολοκληρωμένο νόμο ΤΝ στον κόσμο προτού αποκτήσει κλάδο ΤΝ αρκετά μεγάλο για να αντιδράσει. Κάθε φορά ο κίνδυνος μειώνεται και κάθε φορά η δραστηριότητα που τον έφερε μειώνεται μαζί του. Σε έναν ισολογισμό που μετρά μόνο τους κινδύνους που αποφεύχθηκαν, αυτό είναι επιτυχία. Σε έναν που μετρά εταιρείες που ιδρύθηκαν και θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν, δεν είναι.

Υπάρχει ένας πιο αθόρυβος μηχανισμός από κάτω. Ένα θεσμικό όργανο του οποίου η παραγωγή μετράται σε κανονισμούς θα παράγει κανονισμούς. Κάθε πράξη χρειάζεται κατευθυντήριες γραμμές, τεχνικά πρότυπα και Q&As, έπειτα έναν επόπτη για να τα εφαρμόζει και κατόπιν ένα omnibus για να διορθώσει ό,τι χάλασαν οι κατευθυντήριες γραμμές. Κάθε βήμα προσθέτει προσωπικό που θα χρειαστεί για την επόμενη πράξη. Κανείς σε αυτή την αλυσίδα δεν ενεργεί κακόπιστα. Η διαδικασία απλώς δεν έχει ενσωματωμένο λόγο να σταματήσει και κανείς εντός της δεν πληρώνει για τη νεοφυή επιχείρηση που δεν ιδρύθηκε ποτέ.

Τρία Σενάρια για τις Ευρωπαϊκές Νεοφυείς Επιχειρήσεις

Για να γίνει αυτό συγκεκριμένο, ιδού προς τα πού πιστεύω ότι κατευθύνεται η πλευρά των νεοφυών επιχειρήσεων της ευρωπαϊκής οικονομίας. Η βάση προέρχεται από το Dealroom: περίπου 14.800 νεοφυείς επιχειρήσεις ιδρύονται στην ΕΕ κάθε χρόνο, περίπου 4.400 από αυτές αντλούν εξωτερική χρηματοδότηση και η ΕΕ φιλοξενεί περίπου 450 unicorns. Η Ευρώπη συνολικά, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου, προσέλκυσε το 2023 το ρεκόρ του 19% του παγκόσμιου venture capital και το 16% το 2024, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες προσέλκυσαν το 57%.

Γιατί μείωση και όχι κατάρρευση στο πρώτο σενάριο; Επειδή το κανονιστικό πλαίσιο πλήττει τους ιδρυτές στο σημείο της απόφασης, όχι τις υφιστάμενες εταιρείες. Μια τράπεζα στη Φρανκφούρτη δεν φεύγει λόγω DORA. Μια νεοφυής επιχείρηση ΤΝ τριών ατόμων στο Τάρτου απλώς εγγράφεται αντί γι’ αυτό στο Delaware και διατηρεί τους προγραμματιστές στην πατρίδα της. Η ΕΕ χάνει την έδρα, τη φορολογική βάση και την έξοδο, ενώ διατηρεί τη μισθοδοσία για κάποιο διάστημα.

Και γιατί το τρίτο σενάριο δεν είναι φαντασία; Επειδή τα μεγέθη του είναι κοντά στο σημείο όπου βρισκόταν ήδη η Ευρώπη στις καλύτερες στιγμές της: μερίδιο 19–20% του παγκόσμιου επιχειρηματικού κεφαλαίου είναι το επίπεδο που επιτεύχθηκε πριν από λίγα χρόνια, προτού αρχίσει να εφαρμόζεται το σημερινό στρώμα κανόνων. Η συγγραφή κανονισμών της ΕΕ με γνώμονα τις μικρές επιχειρήσεις δεν θα κόστιζε στην Ευρώπη την προστασία των καταναλωτών της. Θα της κόστιζε μερικές παραγράφους στη σύνταξη.

Το Επιχείρημα της Άλλης Πλευράς

Δεν θα άξιζα να με λαμβάνετε σοβαρά αν προσποιούμουν ότι το κανονιστικό πλαίσιο δεν έχει οφέλη, οπότε ιδού. Μία άδεια MiCA επιτρέπει σε μια εταιρεία να εξυπηρετεί πελάτες και στις 30 χώρες της ΕΕ και του ΕΟΧ· πριν από αυτήν, μια εταιρεία κρυπτονομισμάτων χρειαζόταν 27 χωριστές συζητήσεις με 27 ρυθμιστικές αρχές. Ο GDPR έγινε το παγκόσμιο πρότυπο για τη νομοθεσία περί ιδιωτικότητας. Ένας ενιαίος κανονισμός AML θα έπρεπε, θεωρητικά, να τερματίσει την κατάσταση όπου ένας πελάτης που γίνεται δεκτός σε ένα κράτος μέλος απορρίπτεται στο επόμενο. Η εναρμόνιση είναι πραγματικό αγαθό και επωφελούμαι από αυτήν κάθε ημέρα.

Η ειλικρινής ανταλλαγή είναι η εξής. Η εναρμόνιση σε ευρωπαϊκή κλίμακα αγοράζεται με ταχύτητα και με μια δομή κόστους που πλήττει περισσότερο τους μικρότερους. Η Ευρώπη έχει αποφασίσει, κυρίως από προεπιλογή, ότι προτιμά μια ασφαλή αγορά από μια γρήγορη. Αυτή είναι θεμιτή επιλογή. Απλώς θεωρώ ότι πρέπει να γίνεται ανοιχτά, με το τίμημα να αναφέρεται, αντί να ανακαλύπτεται ένα omnibus τη φορά.

Τι Πρέπει να Κάνει Αντ’ Αυτού η Ευρώπη

Η θέση μου δεν είναι ότι η Ευρώπη πρέπει να σταματήσει να ρυθμίζει. Είναι ότι η Ευρώπη πρέπει να σταματήσει να ρυθμίζει μια νεοφυή επιχείρηση τριών ατόμων σαν να ήταν τράπεζα. Μια μικρή ομάδα δεν μπορεί να λειτουργεί τμήμα συμμόρφωσης και ένας νόμος που το προϋποθέτει σιωπηρά δεν είναι κανόνας ασφάλειας αλλά φραγμός εισόδου. Έξι αλλαγές θα αφαιρούσαν το μεγαλύτερο μέρος της ζημίας και καμία δεν είναι ριζοσπαστική: για καθεμία υπάρχει ήδη προηγούμενο κάπου στη νομοθεσία της ΕΕ.

1. Πραγματικά όρια μεγέθους, γραμμένα στην πράξη. Κάτω από τον ορισμό της ίδιας της ΕΕ για μικρή επιχείρηση (λιγότεροι από 50 εργαζόμενοι και κύκλος εργασιών κάτω από €10 εκατομμύρια), οι βαριές υποχρεώσεις δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται καθόλου ή να εφαρμόζονται σε σύντομη, σταθερή μορφή. Ο GDPR το κάνει ήδη αυτό για την τήρηση αρχείων βάσει του Άρθρου 30(5), που εξαιρεί τις περισσότερες οργανώσεις με λιγότερους από 250 εργαζομένους, και το 2025 η Επιτροπή πρότεινε τη διεύρυνση αυτής της εξαίρεσης. Η ίδια λογική ανήκει στο DORA, το NIS2 και την Πράξη για την ΤΝ.
2. Πρότυπα πριν εφαρμοστεί ο νόμος. Καμία υποχρέωση δεν πρέπει να τίθεται σε ισχύ έως ότου υπάρχουν τα τεχνικά πρότυπα και τουλάχιστον ένας επόπτης σε κάθε κράτος μέλος είναι έτοιμος να τα εφαρμόσει. Η καθυστέρηση της Πράξης για την ΤΝ απέδειξε το σημείο με τον δύσκολο τρόπο. Ο κανόνας πρέπει να καταγραφεί, ώστε η επόμενη πράξη να μη χρειάζεται ένα omnibus για να διασωθεί.
3. Πρώτα δοκιμαστικά περιβάλλοντα, μετά επιβολή. Ένας νέος κλάδος πρέπει να λαμβάνει περίοδο εποπτευόμενων δοκιμών, κατά την οποία μια εταιρεία μπορεί να λειτουργεί υπό την παρακολούθηση της ρυθμιστικής αρχής πριν απαιτηθεί πλήρης αδειοδότηση. Η Πράξη για την ΤΝ υπόσχεται τέτοια δοκιμαστικά περιβάλλοντα, αλλά μετατέθηκαν στον Αύγουστο του 2027, μετά από ορισμένες υποχρεώσεις. Η σειρά πρέπει να είναι αντίστροφη.
4. Ένας επόπτης ανά εταιρεία. Μια fintech με δώδεκα άτομα μπορεί σήμερα να λογοδοτεί χωριστά στον χρηματοοικονομικό επόπτη, τη FIU, την αρχή προστασίας δεδομένων και σύντομα σε μια αρχή ΤΝ. Η ενιαία θυρίδα του GDPR, όπου μία κύρια αρχή χειρίζεται μια εταιρεία, δείχνει το μοντέλο. Πρέπει να επεκταθεί σε όλο το κανονιστικό πλαίσιο.
5. Ημερομηνία λήξης σε κάθε πράξη. Εάν ένας κανονισμός παύει να ισχύει εκτός αν επιβεβαιωθεί ξανά ύστερα από πραγματική επανεξέταση του κόστους του, η διόρθωση γίνεται υποχρεωτική αντί πολιτικής χάρης. Το omnibus γίνεται ο κανόνας, όχι η διάσωση.
6. Μετρήστε την εταιρεία που δεν ιδρύθηκε ποτέ. Κάθε εκτίμηση επιπτώσεων της ΕΕ μετρά το κόστος για τις υφιστάμενες επιχειρήσεις. Καμία δεν μετρά τις νεοφυείς επιχειρήσεις που επέλεξαν αντ’ αυτών το Delaware, το Ντουμπάι ή τη Σιγκαπούρη. Μέχρι να τεθεί αυτός ο αριθμός στο τραπέζι, όσοι συντάσσουν την επόμενη πράξη θα συνεχίσουν να υποεκτιμούν το κόστος της.

Τίποτε από αυτά δεν σημαίνει αντιγραφή των Ηνωμένων Πολιτειών, που εξακολουθούν να μην έχουν ολοκληρωμένο ομοσπονδιακό νόμο για την ΤΝ και διαθέτουν μόνο ένα μωσαϊκό πολιτειακών κανόνων, ή του ΗΒ, που έως τώρα επέλεξε να μη θεσπίσει μία ενιαία πράξη για την ΤΝ και ζητά από τις υφιστάμενες ρυθμιστικές αρχές του να εφαρμόζουν αντιθέτως ένα σύνολο αρχών. Σημαίνει να παραδεχθούμε ότι αυτά είναι τα μέρη με τα οποία ένας Ευρωπαίος ιδρυτής συγκρίνει πλέον την Ευρώπη. Προσθέστε το EU Inc., την ενιαία ευρωπαϊκή εταιρική μορφή που προτάθηκε τον Μάρτιο του 2026, με εγγραφή σε λιγότερο από 48 ώρες για λιγότερα από €100 και χωρίς ελάχιστο κεφάλαιο, όπως υπόσχεται η Επιτροπή, και η Ευρώπη θα είχε μια πρόταση που μια μικρή ομάδα μπορεί πράγματι να αξιοποιήσει.

Τι Λέω στους Ιδρυτές

Η συμβουλή μου προς τους ιδρυτές έχει γίνει πεζά πρακτική. Αντιμετωπίστε τα κόστη συμμόρφωσης ως στοιχείο του κόστους των αγαθών σας, όχι ως εφάπαξ νομική αμοιβή. Επιλέξτε τη χώρα σας στην ΕΕ με βάση την ποιότητα της ρυθμιστικής αρχής της και την ταχύτητα του μητρώου της, επειδή οι ίδιοι οι κανόνες θα είναι παντού οι ίδιοι. Χρησιμοποιήστε τα μεταβατικά παράθυρα και τις καθυστερήσεις omnibus ως χρόνο για ανάπτυξη και όχι ως άδεια να αγνοήσετε τον νόμο· οι κανόνες υψηλού κινδύνου της Πράξης για την ΤΝ αναβλήθηκαν, δεν ακυρώθηκαν. Και αν το επιχειρηματικό μοντέλο σας λειτουργεί μόνο εκτός του κανονιστικού πλαισίου της ΕΕ, παραδεχθείτε το νωρίς, πριν από την αίτηση άδειας και όχι μετά.

Δημιουργία Εταιρείας στην Ευρώπη Παρά το Κανονιστικό Πλαίσιο

Η Ευρώπη εξακολουθεί να είναι καλό μέρος για τη λειτουργία μιας εταιρείας και το λέω αυτό στους πελάτες κάθε εβδομάδα. Σκοπός αυτού του κειμένου δεν είναι να αποτρέψει κανέναν από την Εσθονία ή την ΕΕ. Είναι να πει ότι η νομοθεσία της ΕΕ είναι πραγματικό κόστος και πρέπει να συνυπολογίζεται από την πρώτη ημέρα. Η σωστή δομή, η σωστή διαδρομή αδειοδότησης και η σωστή χώρα εντός της ΕΕ κάνουν πλέον μεγαλύτερη διαφορά απ’ ό,τι πριν από πέντε χρόνια. Εάν σταθμίζετε αυτές τις επιλογές για νέα ή υφιστάμενη εταιρεία, η ομάδα μας στην Eesti Firma μπορεί να σας καθοδηγήσει ως προς το τι θα σημαίνουν πραγματικά οι κανόνες για την περίπτωσή σας, από τη σύσταση εταιρείας έως την αδειοδότηση.

Υποβολή Αιτήματος