financial newspaper with stock chart

Φωτογραφία του Markus Spiske στο Unsplash

Γιατί δημιουργήθηκε το LEI: Σύντομη ιστορία του Legal Entity Identifier

Γιατί οι ρυθμιστικές αρχές δημιούργησαν το LEI μετά το 2008, ποιος το σχεδίασε, πώς η GLEIF διαχειρίζεται το σύστημα και πώς ο κωδικός έγινε προϋπόθεση συναλλαγών μέσω μεσιτών της ΕΕ.

Σύντομη απάντηση

Το Legal Entity Identifier (LEI) δημιουργήθηκε μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, όταν οι ρυθμιστικές αρχές δυσκολεύονταν να διακρίνουν ποιες εταιρείες κινδύνευαν με ζημίες από την κατάρρευση της Lehman Brothers. Το 2011, η G20 ζήτησε από το Financial Stability Board να σχεδιάσει έναν ενιαίο παγκόσμιο αναγνωριστικό κωδικό εταιρειών και οι πρώτοι κωδικοί εκδόθηκαν το 2012. Από το 2014, το σύστημα διαχειρίζεται η GLEIF, μη κερδοσκοπικό ίδρυμα στη Βασιλεία, υπό την εποπτεία ρυθμιστικών αρχών παγκοσμίως.

Χρειάζεστε LEI; Κάντε αίτηση online

Οι τράπεζες και οι μεσίτες συχνά ζητούν από τις εταιρείες LEI, όμως λίγοι γνωρίζουν από πού προήλθε ο 20ψήφιος κωδικός. Η ιστορία του LEI εξηγεί γιατί οι χρηματοπιστωτικές εταιρείες επιμένουν σε αυτόν: οι ρυθμιστικές αρχές σχεδίασαν τον κωδικό για να διευκολύνουν την παρακολούθηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αν η εταιρεία σας χρειάζεται κωδικό, μπορείτε να υποβάλετε αίτηση για LEI online μέσω εμάς.

Έτος Ορόσημο
2008 Η Lehman Brothers καταρρέει
2011 Η G20 ζητά παγκόσμιο LEI
2012 Δημοσιεύεται το πρότυπο ISO 17442, εκδίδονται οι πρώτοι κωδικοί
2013 Η LEI Regulatory Oversight Committee αναλαμβάνει την εποπτεία
2014 Ιδρύεται η GLEIF, αρχίζει η αναφορά παραγώγων στην ΕΕ με LEI
2017 Τα αρχεία LEI αρχίζουν να εμφανίζουν μητρικές εταιρείες
2018 Αρχίζει στην ΕΕ ο κανόνας «χωρίς LEI, χωρίς συναλλαγή»

Γιατί οι ρυθμιστικές αρχές χρειάζονταν έναν παγκόσμιο αναγνωριστικό κωδικό

Όταν η Lehman Brothers χρεοκόπησε τον Σεπτέμβριο του 2008, οι τράπεζες έσπευσαν να υπολογίσουν τις πιθανές ζημίες τους. Ένας μεγάλος χρηματοπιστωτικός όμιλος αποτελείται από εκατοντάδες ή χιλιάδες χωριστές νομικές οντότητες και κάθε τράπεζα τις κατέγραφε με δικές της ονομασίες και εσωτερικούς κωδικούς.

Οι ρυθμιστικές αρχές αντιμετώπιζαν το ίδιο πρόβλημα σε μεγαλύτερη κλίμακα. Χωρίς κοινό αναγνωριστικό κωδικό, δεν μπορούσαν να υπολογίσουν τη συνολική έκθεση διαφορετικών εταιρειών σε έναν αντισυμβαλλόμενο, επομένως οι κίνδυνοι γίνονταν εμφανείς μόνο αφού είχε ήδη προκληθεί η ζημία.

Από την απόφαση της G20 στους πρώτους κωδικούς

Στη σύνοδο κορυφής στις Κάννες τον Νοέμβριο του 2011, η ομάδα μεγάλων οικονομιών G20 ζήτησε από το Financial Stability Board (FSB), που συντονίζει τις χρηματοπιστωτικές ρυθμιστικές αρχές τους, να σχεδιάσει ένα παγκόσμιο σύστημα LEI. Οι ηγέτες της G20 ενέκριναν τις συστάσεις του τον Ιούνιο του 2012 και το πρότυπο ISO 17442, που δημοσιεύθηκε το ίδιο έτος, καθόρισε τη μορφή του κωδικού.

Η ρυθμιστική αρχή παραγώγων των ΗΠΑ χρειαζόταν κωδικούς για την αναφορά swaps προτού υπάρξει το παγκόσμιο σύστημα, γι’ αυτό το 2012 όρισε τις DTCC και SWIFT να εκδίδουν προσωρινούς κωδικούς. Άλλες χώρες δημιούργησαν δικούς τους πρώιμους εκδότες. Η Lehman Brothers Holdings έλαβε τέτοιον κωδικό τον Δεκέμβριο του 2012, περισσότερο από τέσσερα έτη μετά την κατάρρευσή της, και το αρχείο της παραμένει στη δημόσια βάση δεδομένων LEI. Έως τα μέσα του 2014 είχαν εκδοθεί σχεδόν 300.000 από αυτούς τους πρώιμους κωδικούς, γνωστούς ως pre-LEIs, και όλοι έγιναν LEI.

Ποιος διαχειρίζεται το παγκόσμιο σύστημα LEI

Το Global LEI System έχει τρία επίπεδα. Στην κορυφή βρίσκεται η LEI Regulatory Oversight Committee, ένα όργανο ρυθμιστικών αρχών και κεντρικών τραπεζών που επιβλέπει το σύστημα από τον Ιανουάριο του 2013 και θέτει τους κανόνες του. Στο μεσαίο επίπεδο βρίσκεται το Global Legal Entity Identifier Foundation (GLEIF), το οποίο το FSB ίδρυσε τον Ιούνιο του 2014 ως ελβετικό μη κερδοσκοπικό ίδρυμα με έδρα τη Βασιλεία.

Η GLEIF δεν εκχωρεί ποτέ κωδικούς. Διαπιστεύει τους εκδότες, ελέγχει την ποιότητα των δεδομένων τους και διατηρεί κάθε αρχείο δημόσιο. Οι εκδότες αποτελούν το τρίτο επίπεδο: συγκρίνουν τα στοιχεία μιας εταιρείας με το εμπορικό της μητρώο και εκχωρούν τον κωδικό, όπως εξηγεί ο οδηγός μας για το τι είναι ένα LEI. Από τον Μάιο του 2017, τα αρχεία LEI άρχισαν επίσης να εμφανίζουν μητρικές εταιρείες, ώστε οι ρυθμιστικές αρχές να μπορούν να βλέπουν ποιος κατέχει ποιον.

Πώς το LEI έφτασε στις συνήθεις εταιρείες

Στην ΕΕ, το πρώτο κύμα ήρθε στις 12/02/2014, όταν άρχισε η αναφορά παραγώγων και αναμενόταν κάθε μέρος μιας συναλλαγής να έχει κωδικό, συμπεριλαμβανομένων των συνήθων εταιρειών που αντιστάθμιζαν τον συναλλαγματικό κίνδυνο.

Το μεγαλύτερο κύμα ήρθε στις 03/01/2018, όταν άρχισαν να εφαρμόζονται οι κανόνες MiFIR της ΕΕ. Από τότε, οι επενδυτικές εταιρείες έπρεπε να αναφέρουν κάθε εταιρικό πελάτη με το LEI του στις αναφορές συναλλαγών, κανόνας που ο κλάδος συνόψισε ως «χωρίς LEI, χωρίς συναλλαγή». Μετά από μια εξάμηνη μεταβατική περίοδο, οι μεσίτες της ΕΕ δεν μπορούσαν πλέον να εκτελούν τις περισσότερες συναλλαγές για εταιρεία χωρίς κωδικό. Αυτός είναι βασικός λόγος που η Ευρώπη αντιπροσωπεύει τα περισσότερα LEI παγκοσμίως, όπως δείχνουν τα στατιστικά LEI μας.

Απόκτηση LEI για την εταιρεία σας

Ένα LEI από οποιονδήποτε διαπιστευμένο εκδότη ισχύει παγκοσμίως. Συνεργαζόμαστε με τη WM Datenservice, διαπιστευμένο από τη GLEIF εκδότη στη Φρανκφούρτη, και εξυπηρετούμε εταιρείες από κάθε χώρα. Συμπληρώστε τη φόρμα αίτησης LEI μας και ο κωδικός συνήθως εκδίδεται εντός μίας ή δύο εργάσιμων ημερών.

Συχνές ερωτήσεις

Αυτός ο οδηγός συντάχθηκε από την ομάδα της Eesti Firma, συμπεριλαμβανομένου του/της Συνιδρυτής και Επικεφαλής Νομικός Σύμβουλος Ιλιά Νικιφόροφ, και παρέχεται αποκλειστικά για ενημερωτικούς σκοπούς. Κανένα μέρος του περιεχομένου δεν αποτελεί νομική, φορολογική ή επενδυτική συμβουλή. Παρότι καταβλήθηκε κάθε δυνατή προσπάθεια για τη διασφάλιση της ακρίβειας κατά τη δημοσίευση, οι νόμοι και οι κανονισμοί ενδέχεται να αλλάξουν. Για εξατομικευμένη νομική υποστήριξη, επικοινωνήστε απευθείας με την Eesti Firma.