მოკლე პასუხი
იურიდიული პირის იდენტიფიკატორი (LEI) შეიქმნა 2008 წლის ფინანსური კრიზისის შემდეგ, როდესაც რეგულატორებს უჭირდათ იმის დადგენა, რომელ ფირმებს ემუქრებოდათ ზარალი Lehman Brothers-ის კოლაფსის გამო. 2011 წელს G20-მა Financial Stability Board-ს სთხოვა ერთიანი გლობალური კომპანიის იდენტიფიკატორის შექმნა, ხოლო პირველი კოდები 2012 წელს გაიცა. 2014 წლიდან სისტემას მართავს GLEIF — ბაზელში მდებარე არაკომერციული ფონდი, რომლის ზედამხედველობასაც მთელ მსოფლიოში რეგულატორები ახორციელებენ.
ბანკები და ბროკერები კომპანიებს ხშირად სთხოვენ LEI-ს, თუმცა ცოტამ თუ იცის, საიდან გაჩნდა ეს 20-ნიშნა კოდი. LEI-ის ისტორია განმარტავს, რატომ მოითხოვენ მას ფინანსური ფირმები: რეგულატორებმა კოდი ფინანსური სისტემის მონიტორინგის გასაადვილებლად შექმნეს. თუ თქვენს კომპანიას კოდი სჭირდება, შეგიძლიათ LEI-ზე ონლაინ განაცხადი შეიტანოთ ჩვენი მეშვეობით.
| წელი | მნიშვნელოვანი ეტაპი |
|---|---|
| 2008 | Lehman Brothers იშლება |
| 2011 | G20 მოითხოვს გლობალურ LEI-ს |
| 2012 | გამოქვეყნდა ISO 17442 სტანდარტი, გაიცა პირველი კოდები |
| 2013 | მართვას LEI Regulatory Oversight Committee იღებს |
| 2014 | დაარსდა GLEIF, EU-ში დაიწყო წარმოებულების ანგარიშგება LEI-ებით |
| 2017 | LEI ჩანაწერებში აისახება მშობელი კომპანიები |
| 2018 | EU-ში იწყება წესი „LEI არ არის, ვაჭრობა არ არის“ |
რატომ სჭირდებოდათ რეგულატორებს გლობალური იდენტიფიკატორი
როდესაც Lehman Brothers გაკოტრდა 2008 წლის სექტემბერში, ბანკებმა სასწრაფოდ დაიწყეს შესაძლო ზარალის გამოთვლა. დიდი ფინანსური ჯგუფი ასეულობით ან ათასობით ცალკეული იურიდიული პირისგან შედგება და თითოეული ბანკი მათ საკუთარი სახელებითა და შიდა კოდებით აღრიცხავდა.
რეგულატორებს იგივე პრობლემა უფრო ფართო მასშტაბით ჰქონდათ. საერთო იდენტიფიკატორის გარეშე მათ არ შეეძლოთ შეეჯამებინათ, რამდენად იყო სხვადასხვა ფირმა ერთი სავაჭრო პარტნიორის მიმართ რისკის ქვეშ, ამიტომ რისკები მხოლოდ ზიანის დადგომის შემდეგ გამოვლინდა.
G20-ის გადაწყვეტილებიდან პირველ კოდებამდე
2011 წლის ნოემბერში კანში გამართულ სამიტზე მსხვილი ეკონომიკების ჯგუფმა G20-მა Financial Stability Board (FSB)-ს, რომელიც მათ ფინანსურ რეგულატორებს კოორდინაციას უწევს, გლობალური LEI სისტემის შექმნა სთხოვა. G20-ის ლიდერებმა მისი რეკომენდაციები 2012 წლის ივნისში მოიწონეს, ხოლო იმავე წელს გამოქვეყნებულმა ISO 17442 სტანდარტმა კოდის ფორმატი დაადგინა.
US-ის წარმოებულების რეგულატორს გლობალური სისტემის არსებობამდე სვოპების ანგარიშგებისთვის კოდები სჭირდებოდა, ამიტომ 2012 წელს დროებითი კოდების გასაცემად DTCC და SWIFT დანიშნა. სხვა ქვეყნებმაც შექმნეს საკუთარი ადრეული გამცემები. Lehman Brothers Holdings-მა ასეთი კოდი 2012 წლის დეკემბერში, მისი კოლაფსიდან ოთხ წელზე მეტი ხნის შემდეგ მიიღო და მისი ჩანაწერი კვლავ რჩება საჯარო LEI მონაცემთა ბაზაში. 2014 წლის შუა პერიოდისთვის გაიცა ამ ადრეული კოდებიდან, რომლებიც pre-LEI-ებად იყო ცნობილი, თითქმის 300,000 და ყველა მათგანი LEI გახდა.
ვინ მართავს გლობალურ LEI სისტემას
გლობალურ LEI სისტემას სამი დონე აქვს. ზედა დონეზეა LEI Regulatory Oversight Committee — რეგულატორებისა და ცენტრალური ბანკების ორგანო, რომელიც სისტემას 2013 წლის იანვრიდან ზედამხედველობს და მის წესებს ადგენს. შუა დონეზეა Global Legal Entity Identifier Foundation (GLEIF), რომელიც FSB-მა 2014 წლის ივნისში დააფუძნა, როგორც ბაზელში მდებარე შვეიცარიული არაკომერციული ფონდი.
GLEIF არასოდეს ანიჭებს კოდებს. ის აკრედიტებს გამცემებს, ამოწმებს მათი მონაცემების ხარისხს და ყველა ჩანაწერს საჯაროდ ინახავს. გამცემები მესამე დონეს ქმნიან: ისინი კომპანიის მონაცემებს მის ბიზნესრეესტრს ადარებენ და კოდს ანიჭებენ, როგორც განმარტებულია ჩვენს გზამკვლევში რა არის LEI. 2017 წლის მაისიდან LEI ჩანაწერებში მშობელი კომპანიების ჩვენებაც დაიწყო, რის შედეგადაც რეგულატორებს შეეძლოთ დაენახათ, ვის ეკუთვნის ვინ.
როგორ მივიდა LEI ჩვეულებრივ კომპანიებამდე
EU-ში პირველი ტალღა 2014 წლის 12 თებერვალს დაიწყო, როდესაც წარმოებულების ანგარიშგება ამოქმედდა და გარიგების თითოეულ მხარეს კოდი უნდა ჰქონოდა, მათ შორის ჩვეულებრივ კომპანიებსაც, რომლებიც სავალუტო რისკს ჰეჯირებდნენ.
ყველაზე დიდი ტალღა 2018 წლის 3 იანვარს მოვიდა, როდესაც EU-ის MiFIR წესების გამოყენება დაიწყო. მას შემდეგ საინვესტიციო ფირმებს გარიგებების ანგარიშებში თითოეული კორპორაციული კლიენტი მისი LEI-ით უნდა დაესახელებინათ — წესი, რომელიც ინდუსტრიამ ასე შეაჯამა: „LEI არ არის, ვაჭრობა არ არის“. ექვსთვიანი გარდამავალი პერიოდის შემდეგ EU-ის ბროკერებს კოდის გარეშე კომპანიისთვის გარიგებების უმეტესობის შესრულება აღარ შეეძლოთ. ეს არის მნიშვნელოვანი მიზეზი, რის გამოც მსოფლიოს LEI-ების უმეტესობა ევროპაზე მოდის, როგორც ჩვენი LEI სტატისტიკა აჩვენებს.
თქვენი კომპანიისთვის LEI-ის მიღება
ნებისმიერი აკრედიტებული გამცემისგან მიღებული LEI მსოფლიოში მოქმედებს. ჩვენ ვთანამშრომლობთ WM Datenservice-თან — ფრანკფურტში მდებარე GLEIF-ის მიერ აკრედიტებულ გამცემთან — და ვემსახურებით ნებისმიერი ქვეყნის კომპანიებს. შეავსეთ ჩვენი LEI-ის განაცხადის ფორმა და კოდი, როგორც წესი, ერთ ან ორ სამუშაო დღეში მიიღება.
ხშირად დასმული კითხვები
Financial Stability Board-მა LEI სისტემა G20-ის მოთხოვნით, 2008 წლის კრიზისის შემდეგ შეიმუშავა. მას GLEIF მართავს LEI Regulatory Oversight Committee-ის ზედამხედველობით.
ჩვეულებრივი გაგებით იგი არავის ეკუთვნის. GLEIF არის FSB-ის მიერ დაფუძნებული შვეიცარიული არაკომერციული ფონდი და ფინანსდება იმ საფასურით, რომელსაც LEI გამცემები თითოეული კოდისთვის იხდიან, და არა მთავრობების მიერ.
