Inwestowanie przez spółkę: dlaczego broker prosi o LEI

Gdy firma zarabia więcej, niż wydaje, inwestowanie nadwyżek za jej pośrednictwem jest naturalnym krokiem. Właściciel otwiera rachunek maklerski na nazwę spółki, a często tuż przed pierwszym zleceniem broker prosi o LEI spółki. Jeśli spółka jeszcze go nie ma, można zamówić LEI online za naszym pośrednictwem, a kod zwykle przychodzi w ciągu jednego lub dwóch dni roboczych.

Żądanie brokera wynika z prawa UE, a nie z jego własnej polityki, dlatego wymaga go każda firma inwestycyjna w UE. Dotyczy wyłącznie osób prawnych: osoba prywatna inwestująca we własnym imieniu jest identyfikowana za pomocą krajowego numeru identyfikacyjnego.

Dlaczego broker potrzebuje LEI spółki

LEI to 20-znakowy kod identyfikujący osobę prawną w transakcjach finansowych. Każdy kod jest wymieniony w publicznej bazie danych Global Legal Entity Identifier Foundation (GLEIF), która nadzoruje system LEI na całym świecie.

Wymóg wynika z unijnego rozporządzenia w sprawie rynków instrumentów finansowych, znanego jako MiFIR. Jego art. 26 zobowiązuje firmę inwestycyjną, taką jak broker lub bank oferujący usługi inwestycyjne, do zgłoszenia transakcji na instrumentach finansowych krajowemu organowi nadzoru do końca następnego dnia roboczego. W takim zgłoszeniu klient będący osobą prawną musi zostać zidentyfikowany za pomocą LEI. Organy nadzoru wykorzystują te zgłoszenia do wykrywania nadużyć na rynku, dlatego każda strona transakcji musi być jasno zidentyfikowana.

Szczegółowe zasady przyjęte na podstawie MiFIR dodają, że firma nie może świadczyć żadnej usługi, która wywołałaby takie zgłoszenie, dopóki nie uzyska LEI klienta. Zasada ta weszła w życie 3 stycznia 2018 i jest znana w branży jako „no LEI, no trade”.

Na podstawie MiFIR obowiązek spoczywa na brokerze: spółka nie narusza żadnej zasady, nie mając LEI, lecz broker nie może realizować jej zleceń. Obowiązek ten obejmuje każdego klienta korporacyjnego brokera z UE, w tym spółki zarejestrowane poza UE.

Które inwestycje wymagają LEI

O większości przypadków decydują dwa rozporządzenia UE. MiFIR obejmuje instrumenty finansowe będące przedmiotem obrotu na giełdzie lub w innym systemie obrotu, nawet gdy spółka kupuje je bezpośrednio od brokera. EMIR obejmuje instrumenty pochodne.

EMIR wymaga, aby obie strony umowy dotyczącej instrumentu pochodnego były zidentyfikowane za pomocą LEI. Bank zwykle poprosi więc o kod, gdy spółka chce zabezpieczyć się przed zmianami kursów walutowych za pomocą kontraktu terminowego FX. W naszej praktyce takie zabezpieczenie walutowe jest częstym powodem, dla którego klienci potrzebują LEI.

Kryptoaktywa podlegają odrębnym ramom UE, MiCA, których zasady prowadzenia dokumentacji wymagają również, aby dostawcy usług w zakresie kryptoaktywów (CASP) identyfikowali klientów będących spółkami za pomocą LEI.

O co w praktyce pytają brokerzy i banki

Poniżej przedstawiono dostawców najczęściej wymienianych przez naszych klientów, z których każdy stosuje tę zasadę na własny sposób.

Interactive Brokers

Interactive Brokers prosi klientów korporacyjnych objętych zasadami UE o dodanie LEI w ustawieniach rachunku. W przypadku spółek handlujących instrumentami pochodnymi może również wystąpić o kod w ich imieniu, lecz akceptowany jest także kod od innego wystawcy.

LHV, SEB i inne estońskie banki

LHV wymaga LEI, gdy spółka kupuje lub sprzedaje notowane papiery wartościowe albo kryptoaktywa. Prosi o nie również, gdy notowane akcje przechodzą na innego właściciela bez transakcji, na przykład z rachunku spółki na prywatny rachunek właściciela. Akcje nienotowane i jednostki funduszy nienotowane na giełdzie nie wymagają kodu.

SEB stosuje tę zasadę do akcji, obligacji, ETF-ów i instrumentów pochodnych oraz wskazuje, że spółka nie może nimi handlować, jeśli jej kodu brakuje lub nie jest już ważny. W obu bankach kod uzyskany gdzie indziej można wprowadzić w bankowości internetowej. Inne estońskie banki stosują tę samą zasadę UE.

Revolut Business

Revolut nie otworzy rachunku Business Invest dla spółki bez ważnego LEI, a nieważny lub wygasły kod jest jedną z podawanych przyczyn odrzucenia wniosku. Nasi klienci stwierdzają również, że Revolut Business prosi o LEI, zanim spółka będzie mogła kupić kryptoaktywa. Otwarcie samego rachunku opisujemy w naszym przewodniku po Revolut Business dla estońskiej spółki.

Przygotowanie LEI do rachunku maklerskiego

Przed zamówieniem LEI do rachunku maklerskiego należy sprawdzić bezpłatną bazę GLEIF: jeżeli spółka kiedykolwiek posiadała rachunek inwestycyjny, może już mieć kod wymagający jedynie odnowienia. W przypadku nowego kodu akredytowany wystawca LEI sprawdza spółkę w krajowym rejestrze przedsiębiorstw, dlatego nazwa i adres we wniosku muszą dokładnie odpowiadać rejestrowi.

Jeżeli rachunek inwestycyjny posiada spółka holdingowa, musi ona mieć własny LEI, nawet jeśli jej spółki zależne już go mają. Po wydaniu kodu należy wprowadzić go w ustawieniach brokera przed złożeniem pierwszego zlecenia.

LEI nie zmienia sposobu opodatkowania inwestycji

LEI nie wpływa na sposób opodatkowania dochodów inwestycyjnych spółki. Na przykład w Estonii zyski pozostające w spółce nie są opodatkowane do czasu wypłaty zysku, dlatego wielu właścicieli inwestuje przez estońską spółkę holdingową. W wielu innych krajach spółka płaci podatek od takich dochodów każdego roku.

Uzyskanie LEI spółki z nami

Współpracujemy z WM Datenservice, wystawcą akredytowanym przez GLEIF, i można złożyć wniosek za pośrednictwem naszego formularza wniosku o LEI dla spółki zarejestrowanej w dowolnym kraju. Sprawdzamy wniosek i przekazujemy go wystawcy. Jeśli żądanie brokera jest niejasne, prosimy je nam przesłać, a wskażemy, czego broker potrzebuje.

Wyślij zapytanie

Najczęściej zadawane pytania