Kort antwoord
De Legal Entity Identifier (LEI) werd ingevoerd na de financiële crisis van 2008, toen toezichthouders moeite hadden om vast te stellen welke ondernemingen verlies zouden lijden door het faillissement van Lehman Brothers. In 2011 verzocht de G20 de Financial Stability Board om één wereldwijde bedrijfsidentifier te ontwerpen; de eerste codes werden in 2012 uitgegeven. Sinds 2014 wordt het systeem beheerd door GLEIF, een non-profitstichting in Basel, onder toezicht van toezichthouders wereldwijd.
Banken en brokers vragen ondernemingen vaak om een LEI, maar weinig mensen weten waar de 20-tekenlange code vandaan komt. De geschiedenis van de LEI verklaart waarom financiële ondernemingen erop staan: toezichthouders ontwierpen de code om het financiële stelsel beter te kunnen monitoren. Heeft uw onderneming een code nodig, dan kunt u deze online aanvragen via ons.
| Jaar | Mijlpaal |
|---|---|
| 2008 | Lehman Brothers stort in |
| 2011 | De G20 roept op tot een wereldwijde LEI |
| 2012 | ISO 17442-norm gepubliceerd, eerste codes uitgegeven |
| 2013 | LEI Regulatory Oversight Committee neemt de leiding |
| 2014 | GLEIF opgericht, EU-rapportage over derivaten met LEI’s begint |
| 2017 | LEI-registers tonen voortaan moedermaatschappijen |
| 2018 | De regel “geen LEI, geen handel” start in de EU |
Waarom toezichthouders een wereldwijde identifier nodig hadden
Toen Lehman Brothers in september 2008 failliet ging, haastten banken zich om hun mogelijke verliezen te berekenen. Een grote financiële groep bestaat uit honderden of duizenden afzonderlijke juridische entiteiten, en elke bank registreerde die onder eigen namen en interne codes.
Toezichthouders hadden op grotere schaal met hetzelfde probleem te maken. Zonder gemeenschappelijke identifier konden zij niet optellen in welke mate verschillende ondernemingen blootstonden aan één handelspartner; risico’s werden dus pas zichtbaar nadat de schade was aangericht.
Van het G20-besluit tot de eerste codes
Tijdens de top in Cannes in november 2011 verzocht de G20, de groep van grote economieën, de Financial Stability Board (FSB), die hun financiële toezichthouders coördineert, om een wereldwijd LEI-systeem te ontwerpen. G20-leiders onderschreven de aanbevelingen in juni 2012 en de ISO 17442-norm, die datzelfde jaar werd gepubliceerd, legde de code-indeling vast.
De Amerikaanse derivatentoezichthouder had codes nodig voor swaprapportage voordat het wereldwijde systeem bestond; daarom wees deze in 2012 DTCC en SWIFT aan om voorlopige codes uit te geven. Andere landen richtten eigen vroege uitgevers op. Lehman Brothers Holdings kreeg in december 2012 zo’n code, meer dan vier jaar na het faillissement, en het register staat nog altijd in de openbare LEI-database. Medio 2014 waren bijna 300.000 van deze vroege codes, bekend als pre-LEI’s, uitgegeven, en ze werden allemaal LEI’s.
Wie het wereldwijde LEI-systeem beheert
Het Global LEI System heeft drie niveaus. Bovenaan staat het LEI Regulatory Oversight Committee, een orgaan van toezichthouders en centrale banken dat sinds januari 2013 toezicht houdt op het systeem en de regels bepaalt. In het midden staat de Global Legal Entity Identifier Foundation (GLEIF), die de FSB in juni 2014 oprichtte als Zwitserse non-profitstichting in Basel.
GLEIF kent nooit codes toe. De organisatie accrediteert de uitgevers, controleert de kwaliteit van hun gegevens en houdt elk register openbaar. De uitgevers vormen het derde niveau: zij vergelijken de gegevens van een onderneming met het handelsregister en kennen de code toe, zoals onze gids over wat een LEI is uitlegt. Vanaf mei 2017 begonnen LEI-registers ook moedermaatschappijen te tonen, zodat toezichthouders konden zien wie wie bezit.
Hoe de LEI gewone ondernemingen bereikte
In de EU kwam de eerste golf op 12-02-2014, toen de rapportage over derivaten begon en van elke partij bij een transactie werd verwacht dat zij een code had, ook van gewone ondernemingen die valutarisico afdekten.
De grootste golf kwam op 03-01-2018, toen de MiFIR-regels van de EU van toepassing werden. Vanaf dat moment moesten beleggingsondernemingen elke zakelijke klant in transactierapporten met diens LEI aanduiden, een regel die de sector samenvatte als “geen LEI, geen handel”. Na een overgangsperiode van zes maanden mochten EU-brokers de meeste transacties voor een onderneming zonder code niet langer uitvoeren. Dit is een belangrijke reden waarom Europa het merendeel van de LEI’s wereldwijd vertegenwoordigt, zoals onze LEI-statistieken tonen.
Een LEI voor uw onderneming verkrijgen
Een LEI van elke geaccrediteerde uitgever is wereldwijd geldig. Wij werken samen met WM Datenservice, een door GLEIF geaccrediteerde uitgever in Frankfurt, en bedienen ondernemingen uit elk land. Vul ons LEI-aanvraagformulier in; de code arriveert doorgaans binnen één of twee werkdagen.
Veelgestelde vragen
De Financial Stability Board ontwierp het LEI-systeem op verzoek van de G20 na de crisis van 2008. GLEIF beheert het onder toezicht van het LEI Regulatory Oversight Committee.
Niemand bezit de organisatie in de gebruikelijke zin. GLEIF is een Zwitserse non-profitstichting die door de FSB is opgericht en wordt gefinancierd via een vergoeding die LEI-uitgevers per code betalen, niet door overheden.
