Kort antwoord
Een LEI, of Legal Entity Identifier, is een code van 20 tekens die financiële instellingen en toezichthouders wereldwijd gebruiken om een onderneming te identificeren. Banken en brokers vragen erom omdat regelgeving hen verplicht de LEI van een zakelijke klant vast te leggen voordat zij beleggingen, derivaten en enkele andere diensten aanbieden. Controleer eerst de gratis openbare LEI-database, want uw onderneming heeft er mogelijk al een. Zo niet, dan kan een nieuwe code online worden besteld en via ons is deze doorgaans binnen één of twee werkdagen gereed.
Een verzoek om een LEI komt vaak met weinig uitleg: een e-mail van de bank, een nieuw veld in het onboardingformulier van een broker of een bericht in de Revolut Business-app. Het betekent niet dat er iets mis is met uw onderneming. Het is een gebruikelijke identificatiestap en volgens onze ervaring vraagt de bank of broker eenvoudigweg om de code. Ondernemingen die nog geen code hebben, kunnen via ons online formulier een LEI aanvragen in enkele minuten.
Wat is een LEI?
Een LEI is een code van 20 letters en cijfers, vastgelegd in de internationale norm ISO 17442, en werkt in de financiële wereld als een paspoortnummer voor een onderneming. U kunt deze ook een LEI-nummer of LEI-code zien noemen. Elke code behoort slechts aan één juridische entiteit toe en een onderneming heeft nooit tegelijk twee codes: dezelfde LEI geldt voor al haar banken en brokers.
Elke LEI is gekoppeld aan een openbaar dossier met de officiële naam en het adres van de onderneming, het handelsregister waarin zij is ingeschreven en haar nummer daarin, en eventuele moedermaatschappijen. De Global Legal Entity Identifier Foundation (GLEIF) publiceert deze dossiers in een gratis online database die iedereen kan doorzoeken. Onze eigen onderneming, Eesti Firma OÜ, heeft bijvoorbeeld de LEI 2549006RA6TCO1KHOJ54.
De LEI vervangt niet het registratienummer of Ests btw-nummer (KMKR) van uw onderneming. Onze gids over bedrijfsidentificaties legt uit waarin deze nummers verschillen.
Wie LEI’s uitgeeft en wat GLEIF doet
LEI’s worden uitgegeven door geaccrediteerde organisaties die LEI-uitgevers worden genoemd. Deze variëren van aanbieders van financiële data tot effectenbeurzen en nationale handelsregisters, en een onderneming kan gewoonlijk uit meerdere daarvan kiezen.
Vóór de uitgifte van een code controleert de uitgever de gegevens van de onderneming aan de hand van het handelsregister. Daarna controleert hij de gegevens elk jaar opnieuw; daarom moet een LEI jaarlijks tegen betaling worden verlengd.
Na de financiële crisis van 2008 constateerden toezichthouders dat zij niet snel konden zien wie aan wie was blootgesteld, en de G20 riep op tot één wereldwijde identificatiecode. De Financial Stability Board richtte vervolgens GLEIF in 2014 op om het systeem te beheren. GLEIF is een non-profitstichting gevestigd in Bazel, Zwitserland. Zij kent zelf nooit codes toe, maar accrediteert de uitgevers, bewaakt de kwaliteit van hun gegevens en houdt alle LEI’s in één doorzoekbare database bij.
Waarom financiële instellingen om een LEI vragen
Het verzoek vloeit bijna altijd voort uit regelgeving, niet uit het eigen beleid van de bank. In de EU moet een bank of broker elke transactie in beursgenoteerde aandelen, obligaties of ETF’s aan zijn toezichthouder melden en een zakelijke klant met diens LEI aanduiden. Zonder de code mag hij geen nieuwe transacties voor de onderneming uitvoeren.
Derivaten worden eveneens gemeld met de LEI van elke partij, dus een bank vraagt er doorgaans om voordat zij instemt met een FX-forward die vooraf een wisselkoers vastlegt. Veel cryptoplatforms vragen zakelijke klanten ook om een LEI. Ons artikel over waarom brokers om een LEI vragen behandelt de beleggingsregels uitgebreider.
Particulieren die hun eigen spaargeld beleggen, hebben geen LEI nodig, en ook een gewone zakelijke rekening voor betalingen werkt normaal gesproken zonder LEI.
Wat te doen wanneer het verzoek binnenkomt
Begin met zoeken in de GLEIF-database op de naam of het registratienummer van uw onderneming. Er kan al een code bestaan, bijvoorbeeld door een eerdere beleggingsrekening of valutacontract. Als het dossier de status LAPSED toont, behoudt de onderneming die code en hoeft deze alleen te worden verlengd.
Als er geen dossier is, heeft de onderneming een nieuwe LEI nodig. De aanvraaggegevens moeten exact overeenkomen met de inschrijving in het handelsregister, tot en met de spelling van naam en adres, omdat de uitgever beide vergelijkt. Zodra de code is uitgegeven, geeft u deze door aan de bank of broker en kan deze verdergaan.
Uw LEI verkrijgen via Eesti Firma
Voer het registratienummer van uw onderneming in op ons LEI-aanvraagformulier; de gegevens worden dan automatisch uit het handelsregister geladen, ook voor ondernemingen die buiten Estland zijn geregistreerd. Kies vervolgens hoeveel jaar de code actief moet blijven en betaal met kaart, PayPal of een andere bij het afrekenen aangeboden methode. Ons team beoordeelt de aanvraag en stuurt deze naar WM Datenservice, een door GLEIF geaccrediteerde uitgever in Frankfurt. De code ontvangt u vervolgens per e-mail, meestal binnen één of twee werkdagen.
Als u niet zeker weet of de bank überhaupt een LEI bedoelt, stuur ons dan het bericht; wij vertellen u welk nummer nodig is.
Veelgestelde vragen
Sommige banken en brokers bieden aan om namens het bedrijf een code aan te vragen, maar dat is niet de enige mogelijkheid. Een bedrijf kan een LEI verkrijgen van een geaccrediteerde verstrekker die actief is in het land of via een dienst zoals de onze.
Ja. Een LEI is een wereldwijde code, dus banken en brokers in het buitenland accepteren deze, ongeacht welke geaccrediteerde verstrekker hem heeft toegekend.
